VazGeçtim Gözlerinden...

31/5/2008 · Kategori: KENDIMCE

 

Gittin...
Ben, arkandan sadece baktım. Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki..."Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.

Konuşamadım...

Gittin...
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım. Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.


Ağlayamadım...

Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa. Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.


Anlatamadım...

Gittin...
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.


Tutamadım...

Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin. Sen adım adım uzaklaşırken benden. Çöküp kaldı bedenim olduğu yere.
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.


Kalkamadım...

Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum. Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü. Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.


Başlayamadım...

Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi? Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.


Duyamadım...

Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım


Kurtulamadım...

Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydım Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.


Yapamadım...

Gittin...
Bir okyanusun ortasında, tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,


Bil ki; seni Unutamadım...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

“Es” Düşer Şiirlerime...

27/5/2008 · Kategori: KENDIMCE

 
Yitirilmiş işte ne varsa...?  Küfürlerim bile aşmaz edebinizi...El birliğiyle yıkınız yalan üzerine kurduğunuz mabedinizi!...


Bir “sus” düşer dudaklarıma,
Her ezan sesinde
Benim dualarım pusulasız
Kutup yıldızım kayıp,
Öylesine okuyorum.

Bir “pus” düşer gözlerime,
Her uykusuzluğuma uzandığımda
Benim uykularım bölünmüş
Düşlerim kayıp,
Düşsüzlüklere ölüyorum.

Bir “sis” düşer hayallerime,
Her gecenin sabahında
Benim yıldızlarım çalınmış
Güneşim kayıp,
Karanlıklara yürüyorum.

Bir ”küs” düşer yüreğime,
Her yalanı düşündüğümde
Benim umutlarım vurulmuş
Hançerlerim kayıp,
Bilmediklerime yanıyorum.

Bir “his” düşer dizlerime,
Her yola çıktığımda
Benim yollarım kazılmış
Ayaklarım  kayıp,
Sürgünlere gidiyorum.

Bir “ ses” düşer kulaklarıma,
Her şarkının sözlerinde
Benim namelerim söylenmemiş
Türkülerim kayıp,
Efkarla dinliyorum.


Bir “yas” düşer yarınlarıma,
Her dün/ü düşündüğümde
Benim geleceğim katledilmiş
Geçmişim kayıp,
Bugün/e kalıyorum.


Bir “pes” düşer küfürlerime,
Her ihaneti yaşadığımda
Benim vuslatlarım satılmış
Edebim kayıp,
Lanet olsun diyorum...

M.C.
27/04/2008

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!